Fethi Gemuhluoğlu
sozleri1
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri2
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri3
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri4
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri5
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri6
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri7
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri8
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri9
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri10
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri11
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri12
previous arrow
next arrow

İsmail Erünsal, Söyleşi: Halil Solak, Yirmi İki Mürekkep Damlası, Şubat 2021

—Fethi Ağabey’in üstümüzde büyük otoritesi vardı. “Gelsin, ona burs vereceğim.” diye beni bir kaç defa çağırdı. Ben de gitmedim. Haber göndermiş: “Gelsin, döverim yoksa onu.” demiş. Kalkıp gittim Türk Petrol Vakfı’na. Babamın esnaf olduğunu, İstanbul’da ailemin yanında oturduğumu, evimizin barkımızın olduğunu, yani bursa ihtiyacım olmadığını söyledim. “Yok ben sana burs vereceğim.” dedi ve Fransızcamın nasıl olduğunu sordu. Ben de iyi olduğunu söyledim. “İyidir ama yeteri kadar iyi değildir.” diyerek beni Beyazıt’ta Marmara Kıraathanesi’ne devam eden Cemal Bey adında emekli bir büyükelçiye gönderdi. Giderken yanıma edebiyat teorisiyle ilgili Fransızca bir kitap aldım. Bir süre, haftada birkaç kez Cemal Bey’le bu kitabı okuduk. Derslerin ücretini de Fethi Ağabey ödedi. Adama zorla burs verirdi. Böyle otoritesi vardı ve iyilik yapmak için fırsat kollardı. Hiç unutamıyorum: Uzun zamandır kendisini görmemiştim, ziyaret etmek istedim. Beni Anadolu Bankası’nın olduğu yere çağırdı. Toplantı halindeyken gittim, Fethi Ağabey’e geldiğimin haber verilmesini rica ettim. Toplantıyı bırakıp hemen yanıma geldi: “Neredesin yahu görüşemedik, görüşmeyelim diye emr-i ilahi mi var?” dedi. “ Yok, estağfirullah Fethi Ağabey, niye emr-i ilahi olsun? Kusura bakma, gelemedim.” falan dedim, görüştük. Bir kaç gün sonra vefat ettiğini duydum. Gerçekten emr-i ilahi varmış demek ki. Beni çok severdi: “Maddi ve manevi hemşehrim.” derdi bana. Allah rahmet eylesin. Böyle güzel bir insandı işte…
—[Enderun yayınevine] bizim neslin akademisyenlerin hamisi ve ağabeysi Fethi Gemuhluoğlu da sık sık uğrardı.