Fethi Gemuhluoğlu
sozleri1
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri2
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri3
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri4
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri5
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri6
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri7
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri8
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri9
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri10
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri11
Fethi Gemuhluoğlu
sozleri12
previous arrow
next arrow

Fahreddin Gün, “Arapgir’li Bir Derviş”

(Milli Gazete, 15 Ekim 1995)

“Arapgir-Harput’tan yükselmiş bir Huma kuşu” olan “bu coşkun derviş”, “yaşayan bir düşünce”, “yaşayan bir gönüldü”. “Gönlü bir takım hendese hesaplar içine mahkum değildi. Bunun için etkileyiciydi ve inandırıcıydı.” Osmanlı beyefendisi olarak zarif davranışlarıyla dikkati çekerdi. Zaten Onu dinlerken iki-üç asır önceden çağımıza konuk olmuş bir divan şairini, bir Mevlevi dervişini, bir Nakşi şeyhini dinler gibi olurdunuz. Sözleri dostluk çeşmesinden akarken şiirselleşir, insanı tutar, revnaklı iklimlere taşırdı;
“Zahirin ve batının bahçelerinde
Gezdirirken bizi
Evvel ve ahir arasında açan
Bir güldü sözleri.” (A. Ay)

Gönlünü Yunus çeşmesinden, Mevlana pınarından suvaran Arapgir’li bu gönül adamı, çağıldayan bir ırmak gibi dostlukla coşar. Ketum yüzlere dostluk serpiştirirdi. Onu gördükçe, Onu tanıdıkça insanlığınızı duyumsar, “Eref-i mahluk” olduğunuz bilincine varırdınız. Sevmeyi bilen, sevgisini de gözyaşlarına yol vererek gösteren bir insandı.

“Susuzduk, kuraktık, çoraktık,
On parmağında gürül gürül sular akan,
Ebedi çeşmeden sular içirdin bize,
Acının kumaşından aşkın esvabını biçerdin,
Dar gelirdi, sığmazdı kaba gövdelerimiz,
Durmadan yontar, inceltirdin.” (A. Ay)

Bu dost insan, bundan onsekiz yıl önce bizleri yalnız bırakarak Hakk’a yürüdü. Dünyamız ise, dost insanların ötelere gidişiyle biraz daha fakirleşti. Dost insanlar dostluklarını dağarcıklarına yükleyip ötele götürüyorlar çünkü. Dünyayı dünya bilip, dünyaya aldanmayan Arapgir’li bu dervişi vefatının yıldönümünde bir kez daha minnetle anıyor, Allah’tan rahmet diliyorum.


Kabri cennet olsun ve nur içinde yatsın.